Gmina

SZCZERCÓW

Leży w zachodniej części powiatu bełchatowskiego. Stanowią ją 23 sołectwa: Borowa, Brzezie, Chabielice, Dubie, Grudna, Janówka, Kieruzele, Kuźnica Lubiecka, Lubiec, Magdalenów, Niwy, Osiny, Parchliny, Podklucze, Podżar, Polowa–Kościuszki, Budzisko, Stanisławów I i II, Szczerców, Tatar, Wieś Szczercowska, Zbyszek. W latach 1975-1998 w woj. piotrkowskim.

Obszar : 128,9 km²

Liczba ludności: 5 700

Najstarsza wzmianka o Szczercowie pochodzi z 1332 r. Przed 1364 r. lokowano miasto, w którym w 1367 r. wybudowano kościół i utworzono parafię. W 1870 r. został pozbawiony praw miejskich.

Herb:

Na tarczy błękitnej trzykondygnacyjna wieża-dzwonnica biała (srebrna) nakryta spiczastym dachem żółtym (złotym), zwieńczonym takimż krzyżem łacińskim, ze skosami u podstawy, flankowana po prawej stronie kluczem żółtym (złotym) w słup, zębem do góry i w lewo oraz po lewej mieczem w słup o żółtej (złotej) rękojeści ostrzem w górę; w dolnej kondygnacji otwarta furta, w której ukoronowany monogram K żółty (złoty); nad kondygnacją galeria; w drugiej, węższej kondygnacji okno; nad nią słupy wspierające dach jako trzecia kondygnacja.

Flaga:

Płat tkaniny dzielony na trzy pasy pionowe: zewnętrzne błękitne, środkowy żółty o podwójnej szerokości. W środku pasa żółtego umieszczony jest herb gminy. Stosunek wysokości herbu do szerokości flagi wynosi 3:5. Proporcja szerokości do długości płata wynosi 5:8.

Wieża w godle jest wzorowana na wizerunku umieszczonego na XVI‑wiecznej pieczęci miejskiej Szczercowa. Klucz i miecz to atrybuty śś. Piotra i Pawła - przez ponad 500 lat patronów szczercowskiego kościoła i parafii. Ukoronowana litera K to wzorowany na zdobieniach „żelaznych wrót” katedry wawelskiej monogram króla Kazimierza Wielkiego, który lokował miasto, fundował kościół i uposażył parafię. Błękitna barwa tarczy symbolizuje wiarę i świętość, a także bardzo często przyjmowana jest w herbach miast królewskich.

Herb, flaga i pieczęć urzędowa został ustanowiony Uchwałą Rady Gminy nr XXI/139/04 w dniu 27 sierpnia 2004 r.